Stakkars Ingolf

Ikkje alltid like enkelt å vere katt og skulle passe på hus og heim.Iallefall ikkje nærområdet
Har hatt ein revefamilie gåande rundt om .To små flotte revungar,men ikkje akkuratt bestevenn med kattar
I tillegg er her katter frå andre nabolag
Dei tre som bur her har på eit vis funne sin rode

Men,Ingolf er alltid på plass når gamlemor kjem frå seinvakt
Er han ikkje inne eller på tunet,så kjem han springande og høyrer mjauinga på lang avstand

Litt før eg skulle ta av frå hovudvegen igårkveld, såg eg noko orangerødt hoppa inn i buskene i vegkrysset

Uff var første tanken..Revunge..
Parkerte..Ingen Ingolf
Ikkje var han inne og høyrde han heller ikkje
Med litt sånn klump i magen ,tusla eg ned bakken mens eg ropa.
Der høyrde eg ei svak røyst
Å lokalisere kor det var tok si tid
For der
høgt oppe i ei vaklevoren bjørk der klamra Ingolf seg fast
Lykkeleg og glad for å vere redda frå det orange lynet,men å komme ned derifrå tok si tid
Ikkje så mange greiner å stole på akkuratt
Tok si tid opp vegen og
For med to skritt fram var det å kaste seg rundt for å sjekke kva som var bak.Stole heilt på gamla var utelukka
Reven var nok i buskene

Men trur han tenkte at:
Vel er gamla både gneldrete og til tider ganske så sur,men ho er der når det trengst:-)Redda denne gangen og

Ha ein fin torsdag
Sjølv om han her hos meg er litt grå og trist

2 kommentarer

    1. Stakkars Ingolfen! Han var redd da. Sånne rever er jo ganske store i en puseslusks hode.. Men jammen kom du og reddet han. Fint samarbeid 🙂

    Legg igjen en kommentar

    Obligatoriske felt er merket med *

    Takk for at du engasjerer deg i denne bloggen.
    Unngå personangrep og sjikane og prøv å holde en hyggelig tone selv om du skulle være uenig med noen.
    Husk at du er juridisk ansvarlig for alt du skriver på nett.

Siste innlegg